Masz doniczkę, kawałek wolnej przestrzeni i ochotę na prostą dekorację DIY? Pokażę, jak zrobić kwietnik ze sznurka w technice makramy, dobierając odpowiedni materiał, długość odcinków i podstawowe węzły. Dostaniesz też wskazówki dotyczące obciążenia, mocowania oraz błędów, przez które gotowa konstrukcja może się rozsuwać.
Prosty kwietnik makramowy nie wymaga wielu materiałów
- 8 odcinków sznurka po 2,5-3 m wystarczy do średniej doniczki.
- Najłatwiej pracuje się ze sznurkiem bawełnianym o grubości 5 mm.
- Podstawą konstrukcji są węzły płaskie i mocny węzeł zbierający.
- Przed zawieszeniem rośliny trzeba sprawdzić stabilność splotu i mocowania w suficie.
- Do ciężkich doniczek wybierz grubszy sznur i solidniejsze kółko.
Wybierz sznurek i przygotuj stabilne mocowanie
Do pierwszego kwietnika polecam bawełniany sznurek pleciony lub skręcany o grubości około 5 mm. Pleciony mniej się rozplątuje i łatwo utrzyma równy kształt, a skręcany można rozczesać na końcach, uzyskując miękkie frędzle. Cieńszy sznurek wygląda delikatnie, ale wymaga większej liczby węzłów i szybciej traci formę pod obciążeniem.
Lista potrzebnych materiałów
- 8 odcinków sznurka po 2,5 m do doniczki o średnicy 12-16 cm,
- około 50-60 cm sznurka na węzeł zbierający,
- metalowe lub drewniane kółko o średnicy 5-6 cm,
- nożyczki, miarka i taśma klejąca,
- doniczka z podstawką albo osłonka, która nie wypuści wody na splot.
Przy takim zestawie materiałów powstanie kwietnik o długości około 80-100 cm. Orientacyjny koszt podstawowych materiałów to 20-50 zł, jeśli nie masz jeszcze sznurka i kółka. Do większej doniczki przygotuj 8 odcinków po 3-3,5 m albo użyj sznurka 6 mm.
| Rodzaj sznurka | Co daje | Kiedy go wybrać |
|---|---|---|
| Bawełniany pleciony | Równy, stabilny splot | Na pierwszy kwietnik i geometryczny wzór |
| Bawełniany skręcany | Łatwe rozczesywanie końców | Gdy zależy Ci na frędzlach i miękkim wykończeniu |
| Jutowy lub konopny | Sztywniejszy, rustykalny wygląd | Do lekkich osłonek i wnętrz w naturalnym stylu |
Samo kółko nie wystarczy, jeśli kwietnik ma zawisnąć pod sufitem. Hak i kołek muszą być dopasowane do rodzaju podłoża, a w płycie gipsowo-kartonowej najlepiej zastosować odpowiednie mocowanie rozporowe lub punkt zamocowany w profilu. Nie wieszaj ciężkiej, mokrej doniczki na przypadkowym haczyku samoprzylepnym.
Prosty kwietnik z makramy krok po kroku
1. Przymocuj sznurki do kółka
Złóż każdy z ośmiu odcinków dokładnie na pół. Powstanie 16 pasm o długości około 1,25-1,5 m. Przełóż złożony sznurek przez kółko, a jego końce przeciągnij przez utworzoną pętlę. Powtórz czynność z pozostałymi odcinkami i wyrównaj wszystkie pasma.
Jeśli kółko przesuwa się po stole, zawieś je na klamce, haczyku albo specjalnym uchwycie. Praca na wysokości oczu bardzo ułatwia kontrolowanie symetrii i pozwala mocniej zaciskać węzły bez plątania sznurków.
2. Podziel pasma na cztery grupy
Rozdziel sznurki na cztery równe wiązki. Każda powinna mieć po cztery pasma. Około 10-12 cm poniżej kółka zwiąż sznurki z każdej wiązki jednym zwykłym supełkiem. Nie zaciskaj go jeszcze maksymalnie, ponieważ może być potrzebna drobna korekta wysokości.
Na tym etapie kwietnik przypomina cztery długie warkocze wychodzące z jednego punktu. To dobry moment, aby sprawdzić, czy wszystkie odcinki mają podobne napięcie. Krzywo ustawione grupy później trudno naprawić bez rozwiązywania całego fragmentu.
3. Zbuduj kosz z węzłów płaskich
W każdej grupie wybierz dwa środkowe sznurki jako prowadzące, a dwa zewnętrzne przeplataj wokół nich. Węzeł płaski powstaje przez przełożenie jednego zewnętrznego sznurka nad środkowymi, drugiego pod nimi, a potem przeciągnięcie końców przez boczne pętle. Zawiąż 2-3 węzły płaskie w każdej grupie.
Około 10-12 cm niżej połącz sznurki należące do sąsiednich grup. Weź po dwa pasma z jednej i po dwa z drugiej wiązki, po czym zawiąż węzeł płaski. Powtórz to dookoła. W ten sposób powstanie siatka, która obejmie doniczkę zamiast utrzymywać ją wyłącznie w czterech osobnych pętlach.
Jeżeli chcesz uzyskać głębszy kosz, wykonaj jeszcze jedną podobną warstwę węzłów. Do małej osłonki zwykle wystarczą dwie warstwy, natomiast przy wysokiej doniczce trzecia warstwa poprawi podparcie boków.
Przeczytaj również: Liść z makramy krok po kroku - szablon, sznurek i wykończenie
4. Zamknij dół kwietnika
Wsuń pustą doniczkę do środka i sprawdź, gdzie naturalnie układają się dolne pasma. Powinny obejmować osłonkę mniej więcej w jednej trzeciej jej wysokości. Zbierz wszystkie sznurki pod dnem doniczki i zawiąż je około 15-20 cm poniżej ostatniej warstwy węzłów.
Do wykończenia użyj krótszego odcinka sznurka. Owiń nim zebrane pasma kilka razy, przełóż końcówkę przez powstałą pętlę i mocno zaciągnij. To tak zwany węzeł zbierający, który ściska cały dół i ogranicza rozsuwanie się konstrukcji.
Na końcu wyrównaj frędzle. Możesz zostawić je prosto przycięte albo rozczesać metalowym grzebykiem, jeśli pracujesz ze sznurkiem skręcanym. Zawsze przymierz doniczkę przed ostatecznym cięciem, bo po naprężeniu splot może zmienić długość o kilka centymetrów.
Dopasuj wzór do doniczki i ciężaru rośliny
Najprostszy kwietnik dobrze sprawdza się przy lekkiej osłonce z tworzywa lub ceramiki. Jeśli wybierasz ciężką doniczkę z mokrą ziemią, nie wystarczy zwiększyć liczby ozdobnych węzłów. Największą różnicę robi grubszy sznurek, mocne kółko i poprawne mocowanie nad kwietnikiem.
| Doniczka | Materiał konstrukcji | Praktyczna wskazówka |
|---|---|---|
| 12-16 cm, lekka | 8 odcinków po 2,5 m, sznurek 4-5 mm | Dobry wariant na początek |
| 16-20 cm, średnio ciężka | 8 odcinków po 3 m, sznurek 5-6 mm | Wykonaj dodatkową warstwę węzłów |
| Powyżej 20 cm, ciężka | Grubszy sznur i solidne kółko | Sprawdź nośność mocowania przed zawieszeniem |
Do kwietnika wiszącego w łazience lub na balkonie wybieraj materiał świadomie. Bawełna chłonie wilgoć, dlatego nie powinna stale dotykać mokrej podłogi ani ociekającej doniczki. Na zewnątrz splot szybciej się brudzi i niszczeje, więc najlepiej zawiesić go pod zadaszeniem i użyć osłonki z podstawką.
Wzór możesz uprościć do samych supełków albo rozbudować o koraliki, drewniane obręcze i węzły żebrowe. Na pierwszy projekt nie dodawałbym jednak wielu ozdób. Równe napięcie i dobre podparcie doniczki są ważniejsze niż dekoracyjny nadmiar.
Typowe błędy, przez które kwietnik się rozsuwa
- Za krótkie odcinki sprawiają, że brakuje sznurka na węzły i wykończenie. Lepiej przygotować 20-30 cm zapasu na każdą wiązkę.
- Nierówne grupy pasm powodują przechylenie osłonki. Przed każdym rzędem węzłów porównaj długość sznurków.
- Zbyt luźne węzły otwierają się pod ciężarem. Zaciągaj je zdecydowanie, ale bez deformowania włókien.
- Brak drugiej warstwy może sprawić, że doniczka wysunie się bokiem. Przy większych osłonkach dodatkowa siatka jest rozsądnym zabezpieczeniem.
- Niepewny hak jest większym problemem niż sam splot. Zawsze sprawdź mocowanie w suficie lub ścianie.
Przed zawieszeniem rośliny wykonaj prosty test. Umieść pustą osłonkę w kwietniku, ustaw całość kilka centymetrów nad podłogą i stopniowo dodaj obciążenie podobne do ciężaru mokrej ziemi. Jeśli którykolwiek węzeł przesuwa się albo doniczka przechyla, popraw konstrukcję przed podniesieniem jej wyżej.
Mały test, który oszczędza podłogę
Gotowy kwietnik powinien obejmować doniczkę również wtedy, gdy lekko poruszysz sznurkami na boki. Dobrze wykonany splot nie musi być bardzo ciasny, ale nie może pozwalać osłonce wysunąć się przez boczną przerwę.
Najbezpieczniej zacząć od lekkiej rośliny, na przykład zielistki, epipremnum albo małej paproci. Kiedy sprawdzisz, jak zachowują się węzły po kilku dniach, możesz przejść do większych doniczek i bardziej ozdobnych wariantów makramy.
